Zaterdag 24 september jl. werd Tijn 7 jaar!
De eerste verjaardag voor ons in Amerika. Voor ons vertrek hadden we Tijns verjaardag ook al gevierd: thuis, in de klas, kinderfeestje. Maar nu was hij echt jarig, 'his birthday': met slingers, ballonnen, cadeaus, heel veel kaarten, natuurlijk heel veel skypers en op speciaal verzoek: een dierencake.
's Middags een kort bezoek aan Sealife Phoenix.
En daarna naar Chasefield: het mega-stadion van Phoenix waar we onze eerste Amerikaanse sportwedstrijd beleven: Baseball. 'Onze'
Diamondbacks tegen de San Francisco Giants. Wat een belevenis! De avond ervoor waren de Diamondbacks al '2011 National League West Champions' geworden. Dus zaten we in een uitverkocht stadion tussen trotse/vrolijke D-Backs fans. De eerste 15.000 fans kregen een Bobble-head van Ryan Roberts/Tatman.
Nou, we waren op tijd, dus die hebben wij ook ;-). De sfeer zat er helemaal in en werd er in gehouden door live keyboarddeuntjes die met hard geklap en aanmoedigingen werden aangevuld. Niet "Aanvallen!" maar "Charge!". Alles was zoals ik het me had voorgesteld en weer nog een beetje meer. Heel veel eten te koop. Van hotdog, corndog, pizza, nachos tot popcorn en cotton candy. Grote bekers fris/bier. We hebben met het hele publiek de wave gedaan. Voor de wedstrijd en tijdens de inning-wisselingen entertainment en de 'publiekcamera', die mega-grote beelden op het mega-grote scorebord liet zien. Ook was er de kiss-cam: inzoomen op stelletjes die vervolgens kusten. En last but not least: bij 1 stelletje bleef de camera wat langer hangen want... het was een huwelijksaanzoek met knieval, ring, speakercommentaar en ook nog een 'Yes!' Helemaal grappig! Helemaal op z'n Amerikaans!
Na de 6e inning gingen we naar huis. De D-backs stonden dik voor dus dat kon niet meer misgaan. Inmiddels was het al half acht en waren we al 3,5 uur in het stadion geweest. De kinderen vonden het hartstikke leuk en hadden nog geen zin om naar huis te gaan. We wilden graag de drukte voor zijn en Tijn wou thuis nog wel even spelen met z'n cadeautjes. Dus toch maar naar huis. Toen we het stadion uitliepen, merkten we pas dat er een heuse zandstorm was. En... plop: de lamp ging oeht! Ineens was het donker: de stroom was uitgevallen. Met alleen nog wat noodverlichting op straat, liepen we, tijdens een gratis scrubbehandeling, naar de auto en waren blij dat we niet meer in het stadion zaten tussen ruim 40/45.000 mensen. De storm was zeer plaatselijk. In onze wijk was niks aan de hand. De afronding van de overwinning hebben we dus nog hier op de bank voor de TV kunnen beleven. Net wat beter zicht op die spelers maar net wat andere sfeer...
Al weer 2 weken geleden, was het 'fall break' herfstvakantie. Onze eerste schoolvakantie hier. En Eric's birthday viel in de vakantie. Dat werd een bezoekje aan Phoenix Zoo, wandeling langs Tempe Lake en een etentje met Birthday Cake.
Op vrijdagmiddag nog een hotel geboekt, spullen ingepakt en de auto in: weer overnachten in Flagstaff, zodat we op zaterdagochtend al op de route zitten naar The Grand Canyon.
We gaan de South Rim bekijken: de zuidelijke kant van deze 'omgekeerde berg' zoals Eric het uitlegt aan de kinderen. De weg er naar toe is weer prachtig met oneindige stukken...niks, behalve een schitterend uitzicht. Als we dan toch stoppen bij een 'scenic view point' zien we hoe de Colorado River in de Canyon (=kloof) loopt. Natuurlijk kijken we ook even bij de kraampjes waar indianen hun 'Native Jewelry' verkopen: handgemaakte sieraden. Dan weer verder. Op weg naar alleen maar schitterende uitzichten ofwel 'awesome views': naar The Grand Canyon National Park. Nu zit ik hier te zoeken en twijfelen welke foto's ik zal kiezen om te laten zien. Een selectie uit heel veel erg mooie foto's van een schitterend stuk natuur. We hebben dus een rit gemaakt langs de zuidkant van de Canyon. Op verschillende punten de auto geparkeerd en vol verbazing gekeken naar de weidsheid en vooral de kleuren. We zijn niet de Canyon in gelopen met de kinderen maar hebben een stuk langs de bovenkant gelopen: The Rim Trail. De omvang van dit fenomeen is niet voor te stellen als je het niet zelf hebt gezien.
