Winterbreak 2012

Kerstvakantie 2012/2013 stond in het teken van ons laatste 'home leave': de laatste keer op vakantie in ons eigen huis voordat we echt terug verhuizen. Toch hebben we voor ons vertrek nog wat van de American Holiday Spirit meegekregen. Onze wijk hier 'Ahwatukee' staat bekend om de vele lichtjes waarmee de bewoners hun huizen versieren voor de kerst. Een toppertje hebben we vastgelegd zoals je hieronder kunt zien. In de sfeer van kerst was er op school de jaarlijkse 'Sock Hop'. Een disco-avond op school waar iedereen gekleed gaat als in de fifties en waar je bij binnenkomst eerst een donatie doet, bijvoorbeeld 'socks'.


Voor onze reis naar Nederland krijgen de kinderen een paar dagen extra verlof. Bij de amerikaanse douane werkt -waarschijnlijk- de zus van Whoopi Goldberg die totaal onder de indruk was van Tijn's naam: "How do you pronounce your name? Tij-n? Cool name dude! I like that. It's kinda different" :).

We komen op donderdag 20 december in de ochtend aan in Amsterdam. Als we thuis komen zitten opa en oma al te wachten bij een brandende open haard. Die avond kunnen Sophie en Tijn aansluiten bij het kerstdiner op 'hun' basisschool. Hoe leuk om iedereen weer te zien al valt het voor Tijn niet mee om wakker te blijven. Op vrijdag mogen ze ook nog een dagje meedraaien op school en dan is het kerstvakantie. We hadden weer veel bezoekjes en ontmoetingen gepland. Het was echt 'snertweer' dus werden we ook nog uitgenodigd voor echte snert: Thx again Familie Haanen! Ook hadden we nog tijd om naar de kapper te gaan en heeft Tijn eindelijk een kort kapsel gekregen. Zo'n ander gezicht dat opa hem zelfs niet meer herkende: "En woor bis dich d'r unne van?". Eric en ik blijven nog steeds volhouden dat Tijn met lange haren NOG knapper is. Vandaar dat hij sindsdien niet meer naar de kapper is geweest...

Kerst met de families, oud en nieuw in Groningen, vrienden, vriendinnen, spelen, verjaardagen, logeerpartijen. Moe maar voldaan vlogen we begin januari weer terug naar Phoenix.

Happy Hour

Hier dan eindelijk een bericht over ons welbekende 'happy hour'. Een traditie die we hier in de buurt al in de herfst van 2011 zijn gestart en ons al menige 'happy hours' heeft gebracht.

Toen we hier nog niet zo lang woonden had ik bij de school af en toe een kort praatje met een vrouw die bij ons in de straat woont. Ze had al gauw in de gaten dat "Your not American, are you?". Dit wist ze omdat we in eerste instantie altijd te voet naar school gingen. Bij een temperatuur van rond de 42℃ ben je dan een uitzondering. Bijna alle kinderen worden hier met de auto naar school gebracht en opgehaald. Er staat dan ook altijd een lange rij met auto's, met draaiende motor om de airco op dreef te houden, bij de school. Mijn 'buurvrouw' Maria is ook een uitzondering want ook zij gaat te voet naar school. Ze is al 15 jaar woonachtig in the US maar afkomstig uit Duitsland. Maria woont met haar 2 kinderen, Hans en Lena, letterlijk '3 doors down'/3 huizen verder in de straat.

Letterlijk om de hoek maar ook '3 doors down', dus ook bij Maria om de hoek (volgen jullie het nog?;) woont Elena met haar gezin: The Flowers Family. Over haar en hun geweldige groententuin heb ik al eerder bericht. Elena en Maria zijn al lang vriendinnen en kwamen zo af en toe op vrijdag aan het eind van de middag bij elkaar over de vloer om het weekend in te luiden. Voila: Happy Hour.

Op een vrijdagmiddag liepen de kinderen en ik van school naar huis. Aan de andere kant van de straat liep Maria met haar kinderen. Ze vroeg: "Wanna come over for a Margarita later on?". "Sure! Never tried one", bekende ik. Dat werd dus tijd. Rond 5 uur gingen de kids en ik naar haar huis. Zoals het hier gaat, hadden we allerlei lekkers bij ons 'to share' (gelukkig was ik voorbereid :). Het klikte vanaf het eerste moment tussen de verschillende gezinnen. Vanaf die bewuste middag hebben we nu dus bijna iedere vrijdag happy hour met onze 'happy hour friends'. De ene keer komt iedereen bij ons, de andere keer gaan wij met hapjes en drank op pad. Soms sluiten vrienden-van aan. Zo hebben we ook weer Ierse vrienden gemaakt: The Rooneys, die weer bij Elena om de andere hoek wonen. En The Hanleys, die weer vrienden zijn van The Rooneys. De kinderen verheugen zich iedere week opnieuw op 'happy hour' misschien nog wel meer dan de volwassenen!? Hoe handig maar zeker uniek is het om op zo'n korte afstand vrienden te hebben...

En weer een heerlijk avondje

Ook begin december had Sinterklaas aan ons gedacht. Weer waren mooie pakjes en lekkere speculaasjes opgestuurd naar Phoenix. Dank u Sinterklaasje!

Ingelast punt :)

Eind 2012 heb ik dan (eindelijk) een heuse lascursus gedaan bij het Mesa Art Centre. Serious fun in een geweldig inspirerende omgeving. Tja, Phoenix: buiten slijpen, snijden, etc. De verhuizers zullen niet zo blij zijn met al mijn resultaten...

Thanksgiving 2012: Utah

Het lang weekend van Thanksgiving 2012 besloten we samen met Erwin, Nynke & Olav in Utah door te brengen. Erwin werkt bij Eric op kantoor en sinds februari 2012 wonen zij ook in Phoenix.

Aan het einde van de woensdagmiddag (21-11) hadden we eindelijk alles gepakt en reden we weg richting Flagstaff voor een korte stop om vervolgens door te rijden naar Kayenta (Navajo County, 25 miles ten zuiden van Monument Valley). We waren in het donker bij het hotel aangekomen. Des te groter was de verrassing de volgende morgen: uitzicht op Monument Valley: super! Hier, op de grens van Arizona en Utah zijn veel bekende (western) films opgenomen met John Wayne maar ook Easy Rider speelt in dit prachtige landschap. En inderdaad, je verwacht ieder moment dat er iemand te paard aan de horizon verschijnt...

De route naar onze cabin in Moab, Utah was lang maar de moeite waard. Eenmaal bij deze geweldige plek aangekomen was het zaak om zsm onze eigen meegebrachte BarBQ van de pick-up truck van the De Jong-family te hijsen en op te stoken. We hadden namelijk ook een kalkoen meegebracht en deze moest nog enkele uurtjes op de BarBQ vertoeven voor ons Thanksgiving diner. De cabin die was uitgekozen was totaal SouthWest: Moab Hideaway. We denken toch echt dat we deze van Ralph Lauren gehuurd hebben ;).

Vrijdag 23-11 bezochten we Arches National Park waar een hike ons naar Delicate Arch bracht. De natuurlijke stenen brug die HET symbool van Utah vormt, leverde zeker een geweldig uitzicht op. Moab vormde een mooie basis voor tripjes naar verschillende geweldige natuurfenomenen. De volgende dag bezochten we dan ook Canyon Lands National Park. Ook hier wandelen we over rode rotsformaties door alleen maar nog meer geweldige uitzichten. Die middag doen we ook nog een tour door het rariteitenkabinet van Hole 'N the Rock. Een museum in een voormalige 'diner'/restaurant gemaakt door dynamiet-explosies in een rots..."Raaarrrr!".

Een geweldig weekend weer dat helaas op de terugweg nog een ontmoeting met de 'Utahse' collega van Rosco P. Coltrane opleverde... deze keer mocht Eric z'n driverslicense aan Mr. Officer Sir geven...