Kampeertrip Lake Powell

Hoeveel spullen neem je mee op een kampeertrip met 7 personen? Heel veel blijkbaar. Gelukkig hadden we een roofbag/daktas geleend van Mary (collega Eric). Handig zo'n oversized rugzak. Toen dan eindelijk alles in en op de auto zat, konden we op 12 oktober vertrekken richting Page, de noordgrens van Arizona. Wahweap Campground aan Lake Powell werd de uitvalsbasis voor onze trip. Onderweg hadden we fikse regenbuien gehad en daar aangekomen bleek het enkele dagen geregend te hebben, waardoor het (voor ons) fris was. Vol goede moed werden de tenten opgezet en nog wat laatste aankopen gedaan: hout voor het kampvuur :). Het vuur werd opgestookt en na wat kunst en vliegwerk lukte het om burgers en broodjes gaar te krijgen.

De kinderen vermaakten zich intussen perfect: 2 tenten, een camping met veel zand, stenen en water en nieuwe vrienden (het leek er op of ze Jan al jaaaren kenden): super!

Net na onze BarBQ/kampvuur-maaltijd vielen er toch weer enkele druppels die er voor zorgden dat we snel in de tent lagen voor een welverdiende nachtrust. De hele nacht hoorden we regen en het was behoorlijk koud (voor ons ;). ’s Ochtends op tijd uit de tent en totaal verrast dat er niet meer water om onze tent stond. Klinkt blijkbaar dramatischer dan het is, zo'n regenbui in een tent?! Gelukkig brak al gauw de zon door. Het ontbijt werd Denny's, een echte Amerikaanse Diner keten voor 'echt' Amerikaans ontbijt: pancakes, french toast, breakfast burrito, hashbrowns, etc.

Om 11:30 u hadden we een tour naar Antelope Canyon geboekt. De tocht er naar toe was al een avontuur: hoe zorg je ervoor om niet van de truck te vallen… Pien was zwaar teleurgesteld dat zij met mama voorin moest zitten (bij de gids/chauffeur) dus IN de cabine en niet achterin de bak.

De Upper Antelope Canyon ligt op Navajo land. De tours worden dan ook alleen maar door Navajos (native Americans/indianen) gedaan. Onze gids Rosie wist precies aan te geven waar we de mooiste foto voor dat licht/moment konden maken. Ook bleven enkele mooie typische uitspraken bij ons hangen. "It really shook my feathers"= daar gingen mijn nekharen van overeind. De mega elektriciteitscentrale in Page noemde ze "the cloudmaker". De Antelope Canyon was zeer bijzonder. Het licht valt in kleine spleten en gaten in de zeer smalle zandstenen canyon, wat zeer bijzondere lichteffecten oplevert. Volgens de Lonely Planet: 'Unearthly in its beauty' = Awesome!

Na dit schitterende natuurgeweld op naar het volgende: 'the Horseshoe Bend'. Een afbuiging in de Colorado River in de vorm van een hoefijzer: Wow! Na al het geklauter moesten we tegen zonsondergang uiteraard nog een kijkje gaan nemen bij het strandje van Lake Powell bij onze camping. Niet te lang want het vuur moest weer opgestookt: nu gelukkig sneller en wat warmer dan de avond ervoor. De Bratwurst und Sauerkraut deden het goed!

Zondag 14-10: de staatsgrens over naar Utah voor ons picknick ontbijt.  Vervolgens een rit door natuurgebied Grand Staircase-Escalante National Monument waar nog steeds resten worden gevonden van 'nieuwe' Dinosaurussen. Op weg naar Bryce Canyon: slechts 3 uurtjes rijden (?!) van de camping. Bryce Canyon bleek een prachtige Canyon met weer totaal andere structuren en rotsformaties dan Grand Canyon of andere Canyons. 

We liepen een mooie hike die ons door de ‘Hoodoo’s’ leidde en prachtige beelden opleverde. Volgens pioneer Ebenezer Bryce (1850): "a hell of a place to lose a cow". Dus... Ondanks de pittige klim op het eind liepen alle kids tot het eind goed mee: top! Jan bleek ook een hiker en kon zonder moeite mee met onze ervaren hikers.

Onderweg zagen we heel veel herten langs en over de weg (helaas ook vliegen :(. Ook maakten we tijdens deze trip kennis met Roadrunner: "Miep, miep!". Bij terugkomst op de camping was het meteen slapen geblazen. De volgende dag moest de hele meute weer terug naar Phoenix. De kids en IrisDaphne vermaakten zich die ochtend aan het strand van Lake Powel terwijl Susan en Eric de tenten en alle spullen inpakten. Alles bleek nog steeds in en op de auto te passen.

Fall Break 2012: bezoek

Tijdens de herfstvakantie (Fall Break) van de kinderen stonden in oktober 2 bezoeken op de rit. Op 9 oktober hebben we eerst een geweldig concert van The Black Keys in het US Airways Center (home to NBA's Phoenix Suns) gezien. 10 oktober werd ’s middags de BarBQ al opgestookt door Susan en de ‘pork shoulder’ werd vakkundig 'gerubbed' en in de smoker gelegd. Daarna richting vliegveld om het eerste bezoek te verwelkomen: Susan’s nichtjes Miranda en Angelique, vergezeld van Patrick en Roel. 

Na een weerzien met de nichtjes weer terug naar huis waar Eric zich inmiddels over de BBQsaus had ontfermd. Deze afvaardiging van de familie kwam thuis op bezoek maar verbleef in een hotel 'vlakbij' in Tempe. De BBQ viel goed in de smaak en na wat biertjes, wat gezellig gezwets en veel ‘pulled pork’ vielen de ogen van de gasten dicht en werd het tijd voor hen om terug naar het hotel te gaan. De kids gingen naar bed en Eric en Susan maakten zich op voor de volgende gasten: IrisDaphne en Jan kwamen rond 11 uur (pm) aan op Sky Harbor en moesten nog opgehaald. 

Vermoeid, maar ook opgelucht kwamen ze bij ons aan. Na het verkennen van het speelgoed (Jan) en een borrel (IDL) was het meteen bedtijd. De volgende dag moesten we aan de bak: inpakken voor een kampeertrip naar Utah, Lake Powell en Bryce Canyon.

Op Eric’s verjaardag 11 oktober laten de kids Jan graag AL het speelgoed en natuurlijk het zwembad zien. Na het ontbijt en uitpakken van de cadeautjes werden boodschappen gedaan en ingepakt voor onze kampeertrip die dat weekend gepland stond.

's Middags werden onze gasten 'oeht de Melderse' weer opgezocht om gezamenlijk er op uit te trekken naar Ghosttown en Canyon Lake. Een rit via de Apache Trail die wij al vaker gedaan hadden maar die deze keer iets nieuws voor ons in petto had. Onderweg zagen we iets harig, zwart, zo groot als een hand de weg oversteken. Na al die tijd bewijs dat ze hier echt zitten: tarantula's, ja, ja, het was een vogelspin. Helaas kwam er een auto aanrijden toen we net uitgestapt waren en "Spletsj!".  Miranda heeft toch nog een foto van het lijkje op haar reisblog gezet ;).

Na een korte stop in Tortilla Flat (wereldberoemd vanwege het dollarrestaurant) ging de weg terug naar Tempe voor een gezellig etentje in ‘Gordon Biersch’ Microbrewery. Hier namen we afscheid van de Swinkies, die hun tocht vervolgden via de Grand Canyon en Las Vegas naar Los Angeles. 'Schon wah!'

Bad to the bone...

Na veel (heul veul) wikken en wegen (de keuze is reuze) is het dan toch een Dodge Challenger RT geworden! De hartstikke gave, leuke, mooie, stoere, snelle, convertible Ford Mustang is ingeruild voor een nog zwartere auto ;). Oordeel zelf...

Speciaal voor 'the Dukes of Hazzard' hier een start en acceleratie. En voor de echte liefhebbers hier DE achtervolging uit Bullit in San Francisco van twee classics: Mustang en Charger (inspiratie voor Challenger).

Arsenal Challenge

Het eerste weekend van oktober stond bijna volledig in het teken van soccer: voetbal! Tijn had een toernooi met zijn team van AFSC Ahwatukee Foothills Soccer Club. Het toernooi 'the Arsenal Challenge' vond plaats in Gilbert, zo'n 25 miles van ons vandaan. Zowel de zaterdag als de zondag was de eerste wedstrijd 's morgens om 8 uur. De coach wil graag dat ze 30 minuten voor aanvang van de wedstrijd aanwezig zijn dus zaten we met z'n 4-en om 7 uur in de auto. Om van de nood een deugd te maken, besloten we het ontbijt te veranderen in een picknick. Tijn met z'n gesmeerde broodjes in de auto. En bij het veld was er vervolgens genoeg tijd voor Sophie, Pien en mij om te picknicken. De temperatuur begon met zo'n 70℉/20℃ en liep al weer snel op naar 100℉/37℃. De koelbox is een vast onderdeel van onze soccer-bagage, naast de parasol, eventchairs en deken. Eric verbleef een weekje in NL, die heeft het eerste grote toernooi  (180 teams!) van Tijn gemist. Het waren spannende wedstrijden. Dit team speelt vanaf augustus 2012 samen in het 'competitive program'.  Ze blijken een 'winning team' en werden kampioen tijdens dit toernooi!!! Als je een kijkje neemt op de clubsite, zul je zien dat zijn team op de voorpagina staat: 06-01-13 zijn ze namelijk weer kampioen van een toernooi geworden. Go Tukee!

Tour de Fat

Begin oktober 2012 vond bij het Tempe Town Lake de Tour de Fat plaats. Een 'bier/fiets'-festival georganiseerd door de New Belgium Brewing Company, brouwers van het bier 'Fat Tire'. Een bier dat ontstaan is na een mountainbike trip op dikke banden van de oprichter van New Belgium door België (zeggen ze...).

Al lang waren we getipt over dit fenomeen. We blijven o.a. met onze fietsen hier in de buurt de niet-amerikanen. Al leek het in Tempe alsof iedereen met de fiets was. En wat voor fiets... Zoek de BikeBQ ;).


In Tempe ligt de ASU: Arizona State University. Door de grote studentenpopulatie wordt er in dit gedeelte van the valley veel gefietst. Er zijn hier dan ook zelfs echte fietsroutes aangelegd.

De dag begon met een bike parade/fiets optocht. De associatie met carnaval was gauw gelegd. De meeste mensen kwamen in de gekste uitdossingen naar het festival terrein. Eenmaal daar kwamen de associaties met Bospop (bier en muziek) maar ook met Paaspop/de Parade/Lowlands (theatraal entertainment). Hilarisch was de Yo-Yo Show. Kortom, zeker met dit weer: een 'nice' festival.

Party in the Park

24 september 2012 werd Tijn 8 jaar! Eerst vierden we op zondag alvast zijn verjaardag hier thuis. Met cadeaus van ons maar ook kaartjes en cadeaus met de post. Super bedankt alle schrijvers, gulle gevers en Skypers!!! Natuurlijk mocht Tijn kiezen waar we die zondag gingen eten en het werd... Applebee's "daar zijn de frietjes zo lekker!"
Het verjaardagstoetje viel ook in de smaak ;)

Op vrijdag was zijn Birthday Party in het 'wijkpark': 'the green belt in Lakewood'. Op YouTube staat een filmpje dat een indruk geeft van onze buurt. Je kunt het hier bekijken (al zal Hugh nu gaan denken dat de huizenmarkt in Lakewood nog meer aantrekt dan deze al doet).

We hoopten op lekker weer. Het werd echter warmer en warmer: 98℉/36,5℃. Het feestje in het park verliep daardoor toch anders dan gedacht. Wat lijkt het dichtbij, die groenstrook in 'onze achtertuin'. Maar niet als je ALLES voor het feestje mee moet nemen. Want we gingen er natuurlijk spelletjes doen, trakteren en ook nog BarBQen. 5 koelboxen, goals, tig dozen en tassen sjouwden we naar een van de picknickplekken (ramadas) aan het water. Gelukkig is de BarBQ onderdeel van de ramada maar houtskool, tangen, etc. moesten ook mee. De laagstaande zon bracht veel warmte en het dak van de ramada helaas bijna geen schaduw. Ons idee om Dutch Child's Play te brengen smolt dan ook bijna als sneeuw voor de zon. Na een fanatieke 'nail pooping race' (=spijkerpoepen) hielden de kids het voor gezien en werd er 'gewoon' in het park gespeeld: voetbal, baseball, rennen, klauteren... Voor hotdogs en hamburgers hadden ze nauwelijks tijd maar wel voor de cupcakes en de piñata!

Even brak er paniek uit. Tijn z'n nieuwe SV Grashoek voetbal, vers uit het postpak, belandde in het water. The Flowers haalden hun kayak erbij en redden de bal (en de dag). Thx again guys! Tijn: "It was the best party ever!".