Zwemles

Zomervakantie in Phoenix betekent volgens velen op zoek naar binnenactiviteiten: bioscoop, bowlen, rolschaatsen in Skateland, shoppen. Wanneer de gemiddelde dagtemperatuur ruim 42℃ is met een UV index van 11-12 is dit niet zo gek. Toch hebben wij zwemlessen van 'the City of Phoenix' als dagelijkse activiteit gekozen. Maandag tot donderdag van 11.30 tot 12.00 kregen de kids 2 weken lang zwemles in buitenbad Pecos Pool. Inderdaad! Buiten zwemles. Sophie kreeg duikles: salto, back flip (achterover), etc. van de duikplank. Tijn deed de 'stroke improvement course': aanscherpingen van de borst- en rugcrawl en, voor hem een nieuwe techniek, de vlinderslag. Voor Pien was het een eerste kennismaking met zwemles: 'readiness for swim'. Nou en of ze d'r klaar voor was. Helemaal op haar gemak heeft ze deze lessen gedaan om vervolgens thuis als een poedel (hoofd boven water) of als een vis (hoofd onder water) door het zwembad te gaan.



Op een dag regende het werkelijk pijpestelen (blijkbaar 'raining cats and dogs'). Hoe bijzonder: buiten IN DE REGEN zwemles. Het was 'afgekoeld' naar zo'n 28℃ maar het zwembad water was nog steeds rond de 30℃.

Terwijl de kinderen iedere dag enthousiast in het zwembad zaten, was het voor mij iedere keer weer een balans zoeken tussen het aanmoedigen en bewonderen van de kinderen (lees: pal in de zon staan) en proberen om niet te smelten. Tot twee keer toe heb ik, ondanks smeren met SPF 50 en een paraplu als parasolletje, mijn voeten verbrand.... Heb nog vaak moeten denken aan de zwemlessen bij de IJzeren Man. Toen dacht ik dat het @#$%&*! warm was in de kleedlokalen. Ha, ik weet wel beter ;D

Inmiddels zit Pien weer op zwemles maar nu in een binnenbad. Bij niets minder dan de 'Golden Medal Swimschool'. Niet Michael Phelps maar 2 andere Olympische Michaels zijn eigenaar van dit zwembad. Geen wonder dat Pien afgelopen week spontaan de borstcrawl (OK, soort van) deed in ons bad.

4th of July

Independence Day: America's Birthday. De Amerikaanse feestdag bij uitstek. Ze vieren de dag dat Amerika onafhankelijk werd van Groot Brittanië. Traditioneel horen hier concerten, parades en vuurwerk bij. In onze wijk werd al op 3 juli een groot 'Red White and Boom' festival georganiseerd. Op het terrein van de golfclub waren festiviteiten voor het hele gezin georganiseerd: springkussens, schminken, live-optredens, Radio Disney Rockin' Road Show, eten, drinken, stands van lokale ondernemers en niet te vergeten: verkiezingsstands: democraten vs republikeinen.

In het rood, wit, blauw zochten we met onze 'event chairs' en buitenmat een plekje 'on the green'. Helaas hadden we de 'hot dog-eating contest' en de 'singing competition' al gemist. Wel werden we voorzien van glow-in-the-dark-sticks, nacho's, snoep en flesjes water van een van de vele kerken in onze wijk (heilig water?). Om 9 uur klonk eerst 'the National Anthem' waarna het vuurwerk ruim een half uur knalde "over the land of the free and the home of the brave".

Americana

Terug in the USA was het tijd om Amerika weer te ervaren. Zaterdag 30 juni reden we naar Prescott voor 'the Frontier Days and the World's Oldest Rodeo'. Het leek of alle cowboys & cowgirls van Arizona en buurstaten hetzelfde bedacht hadden. Zoveel 'boots and hats' bij elkaar: geweldig! Downtown Prescott hebben we eerst de Whiskey Row Boot Race gezien. Kinderen rennen op cowboylaarsjes over de straat 'Whiskey Row'. Een straat vol historie met talloze saloons en (natuurlijk) souvenirshops. Op het Courthouse Plaza, een plein tussen Victoriaanse gebouwen, was een 'Fine Arts & Crafts Show' aan de gang: een braderie maar dan American Style.


Op de Prescott Rodeo Grounds waren zelfs nog meer Western Folks bij elkaar: "Howdy Ma'am! How are you doin'?". Met 'snacks and refreshments' zaten we klaar voor alle acts van de 'Professional Rodeo Cowboy Association'. Allereerst 'Tie Down Roping' (cowboy te paard, kalfje vangen met lasso en hoeven (van het kalf) bij elkaar binden), 'Bareback riding' (blijven zitten op 'wild' paard, zonder zadel), 'Barrel Racing' (dames racen op paard rond olievaten-parcours) en tenslotte het echte 'Bull Riding' (blijven zitten op een stier, uiteraard zonder zadel). Wat een mooie beesten zaten erbij! Het is toch best gevaarlijk wat deze professional cowboys doen. Tussendoor nog acts van de Rodeo Clown en een motorjump, kortom: 'Awesome experience!'

Na de Rodeo terug downtown waar Sophie en ik nog 'vintage boots' hebben gescoord (You can't have too many boots!). In de oudste saloon van Arizona 'The Palace' hebben we de dag in Prescott afgesloten. In 1870 waren Wyatt Earp, Virgil Earp en Doc Holiday hier vaste klant. Ook al had ik het kunnen weten ('Pleasing Arizona's toughest customers'), het blijft raar om te zitten tussen mensen die zichtbaar een wapen dragen....

Genoeg inspiratie voor Bandit Queen Sophie, Buffalo Tijn and Pien the Kid

Back in town

Half juni kwamen we 'back home'. Terug in de warmte en de droogte. Heerlijk vonden we het na die 'koele' weken in Nl. Al het speelgoed hier leek weer nieuw en zwemmen blijft een geweldige dagbesteding in de vakantie.

Ook hebben we een week een heel bijzonder logeetje hier gehad: Nora the Gecko. Haar naam is een afkorting van de Sonoran Desert waar deze leopard gecko's voorkomen. In een klein terrarium hebben we Nora opgehaald bij de Flowers Family. Iedere dag schoon water en om de dag een nieuw klein handje 'mealworms in oatmeal'. Ben blij dat we die niet meer in onze koelkast hebben staan...

Onze 'groene' overoverburen, the Flowers, hebben tijdens onze vakantie de planten water gegeven. Desondanks heeft het groen het hier zwaar. Alle planten die hier in tuinen en plantsoenen staan worden met ingebouwde 'sprinklers' dagelijks van water voorzien net als ons gazon.  Na een kunstmest- en waterkuur van Marc (overoverbuurman) en aanpassing van het beregeningsschema is ons gazon zelfs nu nog groener dan in mei.

Op onze 'patio' (=terras) hebben we een aantal kuipplanten staan: oleander, mexican petunia, petunia, strelitzia en lime. En in april hebben we zelfs een pallet-groenten/kruiden-tuintje en pallet-bloemenbak gemaakt. De aubergine en courgette overleefden het jammer genoeg sowieso niet. Ieder vers aangemaakt blad was binnen 2 dagen weer verdroogd/verdampt. We hebben in ieder geval een aantal chili's kunnen proeven. In de herfst gaan we het nog maar een keer proberen. Zie 'voor' en 'na'.

Inmiddels hebben we ook een 2-ledige 'Indian Fig' in de tuin staan. Dit is stekwerk van 'ozze pap'. In november had Sophie een stuk van de cactus van de buren mee naar huis genomen nadat deze tijdens het voetballen was afgebroken. Dit blad lag hier al enkele weken decoratief op een tafeltje toen pap dit in december in de potgrond stak. Hoe groot was de verrassing toen in april bleek dat de cactus een nieuw blad kreeg. Het nieuwe blad is nu zelfs groter dan de basis maar of dit stekje ooit net zo groot wordt als de planten in de Desert Botanical Garden zullen we waarschijnlijk niet meer zien. Dat duurt 'een paar' jaar. Deze week is er een 'huge thunderstorm' geweest. Zal zo nog eens bij de buren gaan informeren of ik de afgebroken stukken cactus, die in hun tuin liggen te verdrogen, hier in de grond mag steken ;).