Viva Las Vegas

Woensdagmiddag 18 juli kwamen we aan in Las Vegas. 'What happens in Vegas, stays in Vegas!'. Toch hier een verslagje van ons bliksembezoek aan 'the entertainment city of the world'. We hadden een overnachting geregeld in het Hardrock Hotel: yep, een luxe hotel! Wat een verschil met het motel van de nacht ervoor! Ontvangen worden met goeie muziek, omringd door rock-relikwieën,  tig zwembaden met coole maar ook #^$#%$ gasten (die niet bedacht waren op families) en knalharde dancebeats. Kortom voor ieder wat wils.

Na wat chillen in het (bubbel)bad, heel even opfrissen in die luxe kamers van ons en op naar 'the Strip': Las Vegas Boulevard: de straat met de grote hotels, casino's en restaurants. En alle gekheid die je je maar voor kunt stellen. Voor ons was het een mega verschil met het o zo conservatieve Arizona....

Na diner in een restaurant van Sammy Hagar (Cabo Wabo Cantina) weer struinen over 'the Strip'. Wat een lichtjes, glitter, shops en veel, heel veel mensen. En natuurlijk heel wat stretched limo's. We brachten een bezoekjes aan Caesar's Palace, Bellagio met de geweldige waterfontein en de overdekte malls (winkelcentra). Zodra we iets te lang stil stonden bij de speeltafels in de casino's werden we vriendelijk verzocht door te lopen omdat de kinderen niet mochten gokken.... dat dan weer niet ;).

We waren vanuit ons hotel naar 'the Strip' gelopen maar hadden de kinderen beloofd dat we een taxi terug zouden nemen. Hoe groot was de verrassing en het plezier toen ik op een knalroze Hummer Limo afliep om een ritje over de strip en naar het hotel te regelen.  Voor de kinderen een van de hoogtepunten   van onze trip door 3 staten =D

Terug in het hotel was het bedtijd voor de jongsten. Lisanne en Anouk sliepen ieder bij 2 kleinere kids. Tijd voor de oudsten om toch nog even naar het casino in het hotel te gaan. Ger liet zich niet afschrikken door het grote geld op de tafels en speelde boelkloedig een potje Black Jack mee. Na even op winst te hebben gestaan en advies van ons om te stoppen, zette hij net 1 keer te veel in en verloor zijn hele inzet van maar liefst $ 20,-. Susan moest toch $ 6,- 'in the Slots' gooien en 'the one armed bandit' proberen. Helaas ook tevergeefs.

De volgende dag uitchecken uit dit coole hotel. Nog even terug naar 'the Strip' die er overdag toch wel anders uitziet, vooral heel kleurrijk. De Eifeltoren, Hotel New York met inpandige roller coaster, MGM hotel, noem het maar op. De m&m-store was zo verleidelijk dat we natuurlijk wat moesten kopen. Helaas waren ze niet bestand tegen de temperaturen die zouden volgen. Ons volgende doel: Death Valley!

Nog meer Starlings in Phoenix!

Half juli kregen we weer toffe gasten hier: Starlings kwamen van Grashoek naar Phoenix. Ofwel: heel veel Spreeuwen landden op Sky Harbor Airport: Ger, Marleen, Lisanne, Anouk en Maud. Wat een weerzien! Nadat we een rondleiding door het huis hadden gedaan, werd het zwembad gekeurd en... goed bevonden. Op de BarBQ lag al uren een varkensschouder te sudderen voor het eerste familiediner. Er zou nog veel vlees volgen tijdens deze vakantie ;). Het werd niet heel laat deze avond want er stond meteen een rondreis door Arizona, Nevada en California gepland. Maandagmorgen een goed ontbijt en koffers pakken voor de komende week. 's Middags vertrokken we richting Noorden naar Flagstaff voor ons eerste diner-buiten-de-deur en eerste motel. Dit lag al aan de 'Route 66' maar op dinsdag zouden we het 'echte werk' zien in Seligman. Het bezoek aan Flagstaff was kort maar weer leuk en zeker verfrissend. Van zo'n 44℃ (32℃ 's nachts) in Phoenix naar zo'n 27℃ overdag (10℃ 's nachts) in Flagstaff.

De overnachtingen tijdens de rondreis hadden we van tevoren geboekt, variërend van cheapy/echte Motels tot zeer luxe/echte Hotels. Na een zeer simpel ontbijt bij ons motel te Flagstaff vertrokken we richting ons eerste 'must see in Arizona': the Grand Canyon! Wederom een geweldig vergezicht van de South Rim! South Kaibab Trail was ons doel. Een stukje de canyon in over een steil paadje dat als 'gemiddeld tot moeilijk' te boek staat.

Met zo'n 28℃ boven aan de Rim was het best warm om te 'hiken'. Het viel niet iedereen even makkelijk maar toch hebben we genoten van de 'uitzichten', de appels, mueslirepen en water (wat kan dat heerlijk zijn!). Na het 'ooh aah point' besloten we op te splitsen. De echte bikkels gingen nog verder naar beneden naar Cedar Ridge. Uiteindelijk moesten we allemaal toch weer terug naar boven via het steile slinger paadje. Ook al vond Pien het niet meer leuk, het lukte! We waren trots op onszelf. De soda's en snacks in het statige El Tovar Hotel smaakten super.

Na het bezoek aan de Grand Canyon reden we vanaf Williams weer over de Route 66 naar Seligman waar we een overnachting in motel 'Deluxe Inn' hadden geboekt. De luxe hebben wij daar niet kunnen ontdekken maar gelachen des te meer om dit 'omgebouwde kippenhok'!?. Het motel paste volledig in het dorpsbeeld: vergane glorie. Lonely Planet over Seligman: "A town that takes its Route 66 heritage seriously. A funny little town that greets travellers with retro motels, loads of gift shops, a road-kill cafe and a squirt of fake mustard." Het levert zeker mooie plaatjes op.

Het ontbijt in Lilo's Cafe (German/American Food) was van het formaat 'niet licht' en vormde een goede basis voor onze reis naar Nevada. Eerst nog een stuk over de Route 66 uiteraard, door Peach Springs. Een rit die ook een inspiratiebron is geweest voor de tekenaars van 'Cars' voor de auto's en Radiator Springs. De uitgestrektheid en het steeds wisselend landschap blijft indrukwekkend. De Hoover Dam is een voorbeeld van een indrukwekkend bouwwerk. Een van 's werelds grootste dammen gebouwd in de Colorado River, voorziet een groot stuk van 'the Southwest' van het broodnodige water en elektriciteit. Zonder deze Hoover Dam, zou bijvoorbeeld ook het huidige Las Vegas niet bestaan. Dus hoog tijd voor het volgende 'Historic Landmark': "Viva Las Vegas"....