Kampeertrip Lake Powell

Hoeveel spullen neem je mee op een kampeertrip met 7 personen? Heel veel blijkbaar. Gelukkig hadden we een roofbag/daktas geleend van Mary (collega Eric). Handig zo'n oversized rugzak. Toen dan eindelijk alles in en op de auto zat, konden we op 12 oktober vertrekken richting Page, de noordgrens van Arizona. Wahweap Campground aan Lake Powell werd de uitvalsbasis voor onze trip. Onderweg hadden we fikse regenbuien gehad en daar aangekomen bleek het enkele dagen geregend te hebben, waardoor het (voor ons) fris was. Vol goede moed werden de tenten opgezet en nog wat laatste aankopen gedaan: hout voor het kampvuur :). Het vuur werd opgestookt en na wat kunst en vliegwerk lukte het om burgers en broodjes gaar te krijgen.

De kinderen vermaakten zich intussen perfect: 2 tenten, een camping met veel zand, stenen en water en nieuwe vrienden (het leek er op of ze Jan al jaaaren kenden): super!

Net na onze BarBQ/kampvuur-maaltijd vielen er toch weer enkele druppels die er voor zorgden dat we snel in de tent lagen voor een welverdiende nachtrust. De hele nacht hoorden we regen en het was behoorlijk koud (voor ons ;). ’s Ochtends op tijd uit de tent en totaal verrast dat er niet meer water om onze tent stond. Klinkt blijkbaar dramatischer dan het is, zo'n regenbui in een tent?! Gelukkig brak al gauw de zon door. Het ontbijt werd Denny's, een echte Amerikaanse Diner keten voor 'echt' Amerikaans ontbijt: pancakes, french toast, breakfast burrito, hashbrowns, etc.

Om 11:30 u hadden we een tour naar Antelope Canyon geboekt. De tocht er naar toe was al een avontuur: hoe zorg je ervoor om niet van de truck te vallen… Pien was zwaar teleurgesteld dat zij met mama voorin moest zitten (bij de gids/chauffeur) dus IN de cabine en niet achterin de bak.

De Upper Antelope Canyon ligt op Navajo land. De tours worden dan ook alleen maar door Navajos (native Americans/indianen) gedaan. Onze gids Rosie wist precies aan te geven waar we de mooiste foto voor dat licht/moment konden maken. Ook bleven enkele mooie typische uitspraken bij ons hangen. "It really shook my feathers"= daar gingen mijn nekharen van overeind. De mega elektriciteitscentrale in Page noemde ze "the cloudmaker". De Antelope Canyon was zeer bijzonder. Het licht valt in kleine spleten en gaten in de zeer smalle zandstenen canyon, wat zeer bijzondere lichteffecten oplevert. Volgens de Lonely Planet: 'Unearthly in its beauty' = Awesome!

Na dit schitterende natuurgeweld op naar het volgende: 'the Horseshoe Bend'. Een afbuiging in de Colorado River in de vorm van een hoefijzer: Wow! Na al het geklauter moesten we tegen zonsondergang uiteraard nog een kijkje gaan nemen bij het strandje van Lake Powell bij onze camping. Niet te lang want het vuur moest weer opgestookt: nu gelukkig sneller en wat warmer dan de avond ervoor. De Bratwurst und Sauerkraut deden het goed!

Zondag 14-10: de staatsgrens over naar Utah voor ons picknick ontbijt.  Vervolgens een rit door natuurgebied Grand Staircase-Escalante National Monument waar nog steeds resten worden gevonden van 'nieuwe' Dinosaurussen. Op weg naar Bryce Canyon: slechts 3 uurtjes rijden (?!) van de camping. Bryce Canyon bleek een prachtige Canyon met weer totaal andere structuren en rotsformaties dan Grand Canyon of andere Canyons. 

We liepen een mooie hike die ons door de ‘Hoodoo’s’ leidde en prachtige beelden opleverde. Volgens pioneer Ebenezer Bryce (1850): "a hell of a place to lose a cow". Dus... Ondanks de pittige klim op het eind liepen alle kids tot het eind goed mee: top! Jan bleek ook een hiker en kon zonder moeite mee met onze ervaren hikers.

Onderweg zagen we heel veel herten langs en over de weg (helaas ook vliegen :(. Ook maakten we tijdens deze trip kennis met Roadrunner: "Miep, miep!". Bij terugkomst op de camping was het meteen slapen geblazen. De volgende dag moest de hele meute weer terug naar Phoenix. De kids en IrisDaphne vermaakten zich die ochtend aan het strand van Lake Powel terwijl Susan en Eric de tenten en alle spullen inpakten. Alles bleek nog steeds in en op de auto te passen.